Kłir yz hir

Jej Perfekcyjność zawsze powtarza i podkreśla, że: „najlepszym sposobem na poznanie miasta jest spacerowanie po nim”. Trudno się z tym nie zgodzić, lecz warto dodać, że są miejsca, gdzie piechotą dojść nie sposób. Ostatnio znalazłem pewne bardzo kłirowe miejsce w bardzo nieoczekiwanych okolicznościach. Jest ono w pewnym sensie związane z Białymstokiem, ale dotrzeć tam można jedynie światłowodem. Chodzi mi mianowicie o internetową galerię Podlaskiej Spółdzielni „Jubilat”, a ściślej rzecz ujmując o jej najnowszą kolekcję fartuchów roboczych damskich i męskich umieszczoną w tej galerii… No dobra, dobra, przyznaję się: tak naprawdę najbardziej intryguje mnie model/ka ;) Zresztą zobaczcie sami i same (nazwy oryginalne):

fartuch roboczy

fartuch - sukienka

fartuch kloszowy kangur

fartuch wiązany

fartuch kloszowy

fartuch unijny

garsonka z kontrastem

Kłirowy Białystok

Zastanawia mnie czy dałoby się stworzyć mapę miejsc homo-, bi-, trasn-, inter-, aseksualnych. Czy są jakieś historie, legendy miejskie dotyczące nienormatywności w Białymstoku i okolicach.

Moim zdaniem mało tego na pierwszy rzut oka. Może się mylę... Czekam na propozycje tego, co wydaje się wam w Białymstoku kłirowe. Także na podstawie waszych osobistych historii. Jeśli byłoby ciężko mogą być też dygresje odchodzące od tematu...

Kłir

Przez pół dnia próbowałem napisać jak rozumiem kulturę kłirową. Chciałem uniknąć tonu akademickiego – nie wyszło. Okazuje się, że język nie daje mi możliwość łatwego wyrażenia tego, co bym chciał.

Otworzyłem szufladę. W środku różne różności. Natknąłem się na kolaż, który zrobiłem wraz z Julią i Anią jakieś trzy lata temu. To właśnie dla mnie kwintesencja kultury kłirowej:

Poza tym jestem zły na słowo kłir czy też queer. W języku polskim nie oznacza właściwie niczego – jest bardzo naukowe. Pochodzi od angielskiego: pedał, zboczeniec, zbok, dziwak, laluś, ciota. Na osobie, posługującej się językiem angielskim od urodzenia, musi robić wrażenie. U nas ukrywa się pod płaszczykiem obcobrzmiącego słowa na „q”, które trudno przeczytać. Nie wiem jak to przetłumaczyć, żeby było adekwatnie. Pomocy…

Festiwal Kultury Glicer

Zanim logo festiwalu zostało w pełni zaakceptowane, było szeroko dyskutowane w gronie organizatorów. Graficznie super, ale mieliśmy wątpliwości, co do czytelności, w miejscach, które pełnią funkcję informacyjną.

W związku z tym, postanowiłam zrobić mały test i pokazać logo Mamie, która nie była wówczas jeszcze wtajemniczona:

– Mamo, przeczytaj.
– Nienormatograf, festiwal kultury glicer.
– Nie, queer. Czyta się kłir.

W tym momencie role się odwróciły. No bo co to takiego jest ta kultura queer? Głupio było się przyznać, że tak do końca to ja nie wiem, więc odpowiedziałam, że „to wszystko, co poza ogólnie obowiązującym kanonem, czyli, że jak teraz za piękne uważa są chude to grube mają problem, podobnie jak homoseksualiści, ale mogą się odnaleźć w tej niszy, którą jest właśnie kultura queer.”

Ostatecznie, niewinny test przyczynił się do zmiany czcionki (argument o kulturze „glicer” był niepodważalny) oraz moich prób zrozumienia, czym jest kultura queer.

Pomocny w poszukiwaniach był internet, jak również, a może przede wszystkim rozmowy. Łatwo nie było. Okazało się, że ile spojrzeń, tyle definicji. Byłam zdezorientowana. Queer z angielskiego pedał. To, co pejoratywne zmienia się w pozytywne. Dystans do samych siebie? Dobrze, to podobnie jak z imieniem mojego kota. Pumeks to pumeks. Nie, Pumeks to mój kochany kot :) Mniejszości seksualne. Koniec? Okazuje się, że termin ten ewoluuje. W związku z tym postanowiłam sformułować definicję, która jest moim osobistym zrozumieniem tematu, a raczej próbą jego rozumienia.

Czym jest kultura queer?

Kultura queer jest częścią szeroko rozumianej kultury usuniętej poza nawias, tego co społecznie akceptowalne. Trudno ją jednoznacznie zdefiniować, gdyż to, co „normalne” jest płynne i w zależności od kontekstu ulega nieustannej modyfikacji. „Queer” mieści w sobie wieloznaczność tożsamości płciowych, wywodzi się od ruchu mniejszości seksualnych.